สงกรานต์เป็นเหตุ 2
สงกรานต์ ภาคต่อ
วันถัดมาผมกลับไปทำงานตามปกติ ใจยังไม่ลืมเหตุการณ์อันน่าอับอายในคืนวันสงกรานต์ แต่เมื่อผ่านมาแล้วนึกย้อนกลับไป ก็ถือได้ว่าเป็นเหตุการณ์ที่น่าสะใจมากเหตุการณ์นึงเลย ที่ผมได้แก้ผ้าต่อหน้าคนหลายร้อย รวมถึงโดนบังคับขืนใจบนเวทีโดยไม่มีทางขัดขืน คงเป็นประสบการณ์ที่ผมไม่มีทางลืม
สงกรานต์ไปเล่นน้ำไหนกันมา กลายเป็นหัวข้อพูดคุยของพวกเราหลังจากกลับมาทำงาน แต่ละคนก็พูดคุยกัยถึงความสนุกในช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา ในขณะที่บางคนก็ไม่ได้ไปไหน พักผ่อนอยู่บ้าน แต่ไม่มีใครเลยที่ไปสีลม ผมรู้สึกโล่งใจ
"แล้วพี่บีล่ะไปเล่นน้ำที่ไหนมาเปล่า" อีฟ ลูกน้องของผมคนนึงถามขึ้น
"เอ่อ พี่ไม่ได้ไปไหนเลย พักผ่อนอยู่บ้าน"ผมอ้ำอึ้ง โกหกไป
ในขณะที่ผมกำลังทำงานอยู่น้องอีฟก็เดินเข้ามา
"ความจริงเมื่อวานซืนหนูไปเล่นน้ำที่สีลมมา เจอคนหน้าเหมือนพี่เลย พี่ไม่ได้ไปจริงๆหรอ"
ผมหน้าซีดหรือว่าน้องอีฟจะเจอผมที่สีลมจริงๆ
"เปล่านะ พี่อยู่บ้านทั้งวันเลย" ผมปฏิเสธ
"ดีแล้วที่ไม่ใช่พี่ หนูจะได้ให้คนอื่นดูคลิปที่หนูถ่ายเอาไว้ได้ โอเคหนูไปทำงานต่อละ"อีฟพูดพร้อมทั้งเดินออกไปจากโต๊ะผม
ผมรีบโทรไปหาน้องอีฟที่กำลังจะเดินกลับไปที่ครัว(น้องอีฟเป็นเชฟขนมอยู่ในโรงแรมที่ผมทำงานอยู่)
"เอ่อ อีฟ คลิปอะไรหรอที่อีฟพูดถึง พี่แค่สงสัยน่ะ"
"พี่ไม่ต้องรู้หรอก ไม่เกี่ยวอะไรกับพี่ ถ้าพี่ไม่ได้ไปเล่นน้ำจริงๆ "
"เดี๋ยวหนูส่งให้ทุกคนดู พี่ก็เห็นเองแหละ"
"อีฟๆ วันนั้นพี่ไปเล่นน้ำที่สีลมมา อย่าส่งคลิปให้ใครดูนะ"ผมยอมรับในที่สุด
"ฮิฮิ หนูกะแล้วว่าต้องเป็นพี่ สนุกมั้ยพี่ สุดๆไปเลยนะ ไม่คิดว่าจะมีใครใจกล้าแบบนั้น"
"พี่ขอดูคลิปนั้นหน่อยได้มั้ย"
"ไม่ล่ะ แต่หนูจะเอาให้คนอื่นดูมั้ยก็อยู่ที่พี่จะทำตัวยังไง หนูไปทำงานก่อนละ"แล้วน้องอีฟก็วางสายไป
ผมเหงื่อตก วันนั้นมีคนรู้จักเห็นผมจริงๆจนได้ หวังว่าน้องอีฟจะไม่บอกใครนะ
"พี่บี วันนี้ตอนกลางคืนมาหาอีฟที่ครัวหน่อยนะ" อีฟไลน์มาบอกผม
นี่อีฟจะทำอะไรกันนะ แต่ผมก็ไม่มีทางเลือก เมื่อตกดึกผมก็เดินไปหาอีฟที่ครัว
"พรุ่งนี้มีงานแต่งงานน่ะ อีฟกำลังจะทำเค้กปลอม7ชั้นไว้ใช้ในงานแต่ง" อีฟบอกผม
"แล้วให้พี่มาทำอะไร บอกพี่ได้เลยนะ พี่ทำได้ทุกอย่าง แต่อีฟอย่าเอาคลิปนั้นให้ใครดูหรือเล่าให้ใครฟังนะ" ผมบอกอีฟ
"ทำได้ทุกอย่างเลยหรอ น่าสนุกจัง"
"งั้นพี่บีช่วยยกเค้กปลอมนี่ไปที่ห้องจัดงานวันพรุ่งนี้หน่อยนะ"
"ได้เลย"ผมบอกน้องอีฟพร้อมทั้งยกเค้กปลอมสูง7ชั้นใส่รถเข็น
เค้กปลอมพวกนี้ข้างในจะกลวงมีเพียงแค่น้ำตาลฉาบอยู่ด้านนอก ทำให้ผมสามารถยกคนเดียวได้สบาย
เมื่อไปถึงห้องจัดงานซึ่งไม่มีใครอยู่ อีฟก็ให้ผมยกเค้กลงบนโต๊ะ
"พี่บีถอดเสื้อผ้าสิ"
"อะไรนะ จะให้พี่ถอดเสื้อผ้าทำไม"
ผมถามด้วยความตกใจ
"ไม่ต้องถาม ไหนบอกจะยอมทำทุกอย่างไง"
ผมเลยต้องจำใจถอดเสื้อผ้าแต่โดยดี ใจผมเต้นระทึกด้วยความเสียวไม่นึกว่าต้องมาแก้ผ้าให้น้องในที่ทำงานเห็นเช่นนี้ แต่ก็ตื่นเต้นด้วยเพราะผมชอบโชว์อยู่แล้ว
"ดีมาก เอาเสื้อผ้ามานี่แล้วพี่บีก็เข้าไปอยู่ในเค้กนะ ใส่นี่ไว้ด้วย"อีฟพูดพร้อมทั้งยื่นไข่สั่นให้ผม
"ให้พี่ใส่ยังไง"ผมตกใจแกล้งทำเป็นไม่รู้
"พี่ใช้บ่อยไม่ใช่หรอ ยัดเข้าไปซะสิหรือจะให้หนูส่งคลิปให้คนอื่นดู"
ผมไม่มีทางเลือกนอกจากค่อยๆยัดไข่สั่นเข้าไปในรูตูดของผม
จากนั้นผมเข้าไปในเค้กที่ด้านในกลวง พื้นที่ด้านในกว้างและสูงพอดีกับตัวผมที่จะยืนได้พอดีแต่ก็อึดอัดน่าดู
"ดีมากพี่บี เดี๋ยวหนูแต่งเค้กหน่อยนะ ยืนอยู่ในนั้นจนกว่าหนูจะเรียกให้ออกมานะ ถ้าออกมาก่อนพี่กลายเป็นคนดังแน่"
นี่อีฟจะทำอะไรผมกันนะ
จากนั้นผมก็ได้ยินเสียงอีฟแต่งเค้กด้วยการฉาบน้ำตาลเพิ่มและแต่งสีบนเค้ก สักพักอีฟก็เจาะรูตรงกับช่วงตาของผมแล้วเอาดอกไม้มาบังไว้ให้มองเข้ามาไม่เห็น ยังไม่ทันจะแต่งเค้กเสร็จก็เริ่มมีคนเข้ามาในห้องเพื่อเซ็ทงานแต่งทั้งจัดเวที ดอกไม้ เซ็ทโต๊ะเก้าอี้
ไม่นานนักน้องอีฟก็แต่งเค้กเสร็จและเดินออกไปจากห้อง ทิ้งผมยืนตัวเกร็งอยู่ในเค้กพร้อมกับไข่สั่นในรู
น้องอีฟหายไปนานไม่กลับมา คนในห้องก็ยังคงเซ็ทในส่วนที่ได้รับมอบหมายไปอีกหลายชั่วโมงจนถึงเช้า
ผมอยากจะออกไปแต่ก็ออกไม่ได้เพราะกลัวคนเห็นได้แต่ยืนแข็งทื่อไม่กระดิก จนถึงเช้าเมื่อเซ็ทเสร็จทุกอย่าง แขกก็ทยอยเดินเข้าห้องมาเรื่อยๆ ผมทำอะไรไม่ได้เลย ตั้งแต่ผมเข้ามาอยู่ในนี้ก็มีคนเดินเข้าออกตลอด แต่ยิ่งอยู่นาน คนก็ยิ่งเยอะขึ้นเรื่อยๆ จนเต็มห้อง
ไม่นานนักก็ถึงช่วงไฮไลต์ของงานคือการเชิญบ่าว สาวมาตัดเค้ก ทุกสายตาจับจ้องมาที่ผม ผมตื่นเต้นมากที่ต้องมาเปลือยกายอยู่ในนี้ท่ามกลางคนหลายพัน และจู่ๆไข่สั่นในรูตูดก็ทำงาน ผมเกือบสะดุ้งจนเค้กเกือบแตกออกมา ถ้าเค้กแตกออกมาคนหลายพันคนจะเห็นผมแก้ผ้าอยู่ต่อหน้าพวกเขา ผมยืนให้นิ่งที่สุด ไม่กล้ากระดุกกระดิก ได้แต่กัดฟันข่มความเสียวเอาไว้ ไข่สั่น สั่นแรงขึ้นๆจนผมเกือบน้ำแตกหลายรอบ ผมยืนเปลือยกายอยู่บนเวทีหลายชั่วโมงโดยมีเพียงน้ำตาลขึ้นรูปเป็นเค้กกลมๆห่อหุ้มตัวอยู่เท่านั้น มือไม่สามารถเอื้อมไปหยิบไข่สั่นออกมาได้ ได้แต่อดทนกับความเสียวที่น้องอีฟมอบให้จนในที่สุดแขกทั้งหมดด็ออกไปนอกห้อง ผมเข่าทรุดลงทันที ทำให้เค้กแตกออกมา
พนักงานที่กำลังเก็บห้องกำลังหันหลังให้พอดี ผมรีบมุดลงใต้พื้นเวทีเพื่อซ่อนตัวอยู่ในนั้น และในที่สุดน้องอีฟก็มาหาผมพร้อมกับยื่นเสื้อผ้าคืนมาให้
"อดทนมากเลยนะ พี่บี สนุกมั้ยได้แก้ผ้าตั้งหลายชั่วโมง ดีนะความไม่แตก"
"ไว้มาเล่นกันใหม่นะ" น้องอีฟพูดพร้อมกลับเดินจากไป
"ตอน8โมงมาเจอกันที่บันไดทางขึ้นไปออฟฟิตนะ"
อีฟไลน์มาบอกผมแต่เช้า ซึ่งผมยังไม่หายเพลียจากการยืนกว่า10ชั่วโมงในเค้กเลย นี่เธอจะเล่นอะไรอีกเนี่ย
8โมงตรงผมก็ไปเจออีฟที่บันไดตามนัด
บันไดตรงนี้เป็นบันไดจากชั้น2ไปชั้น3ซึ่งคนจะเดินกันเยอะในช่วงเช้าเข้างานและช่วงเย็นหลังเลิกงานโดยจะเดินจากชั้น2ขึ้นไปชั้น3เลย เพราะทางเข้าหลักจะอยู่ชั้น2 ส่วนออฟฟิตต่างๆอยู่ชั้น3 ส่วนชั้น1 ไม่ค่อยมีใครลงไปเพราะเป็นห้องเก็บของ วันนึงมีคนเดินขึ้น ลงระหว่างชั้น1-2 ไม่น่าเกิน4-5รอบ ต่างกับชั้น2ไปชั้น3 ซึ่งเดินกันเป็นปกติ พนักงานหลายร้อยคนก็ผ่านตรงนี้เพราะลิฟต์จากชั้น2 ไปชั้น3 รอค่อนข้างนาน
"ถอดเสื้อผ้าออกสิ"น้องอีฟสั่งเมื่อผมไปถึงหน้าบันไดชั้น2
"ถอดตรงนี้เลยหรอ"ผมถามด้วยความตกใจ
"ถอดตรงนี้แหละ จะถอดตอนนี้หรือรอคนมาเยอะกว่านี้"
"อ่าว มาคุยอะไรกันตรงนี้" เสียงพี่ยศดังขึ้นเมื่อผ่านมาเห็นเรายืนคุยกันตรงบันได
ผมยิ่งลังเล เพราะคนเริ่มมากันแล้ว
"หรือจะให้หนูเอาคลิปพี่ให้คนอื่นดู"อีฟขู่
"ก็ได้"ผมตอบพร้อมทั้งรีบถอดเสื้อผ้า หวังให้เรื่องนี้ผ่านไปเร็วๆ
"เอาเสื้อผ้ามานี่"อีฟสั่ง
ผมยื่นให้ด้วยมือที่สั่นเทา เดินขึ้นไปชั้น4 เดี๋ยวอีฟเอา
"แอ๊ด "เสียงเปิดประตูตรงบันไดดังขึ้น
ผมกับอีฟสะดุ้ง อีฟรีบเดินหนีจะลงไปชั้น1 เอาตัวบังเสื้อผ้าไว้ ส่วนผมกระโดดโหยงเข้าไปในซอกบันได ดีที่คนที่เดินเข้ามาในโถงบันไดไม่ทันเห็น อีฟเดินเลยลงไปชั้น1 ส่วนผมยืนนิ่งอยู่ในซอกไม่กล้าตามลงไปเพราะถ้าออกมาคนที่เดินขึ้นชั้น3ต้องเห็นผมแน่
สักพักอีฟก็เดินขึ้นมาแต่ไม่มีเสื้อผ้าของผม อีฟถ่ายรูปผมที่ยืนหลบอยู่ ผมจะเข้าไปห้ามก็มีเสียงเปิดประตูเข้ามาอีก คนเริ่มมากันเยอะขึ้นเพราะใกล้8.30 ซึ่งเป็นเวลาเข้างาน มีเสียงเปิดประตู เสียงเดินขึ้นลงบันไดไม่หยุด อีฟถ่ายรูปผมเล่นเพราะรู้ว่าผมไม่กล้าออกจากซอกบันได
"อ่าว อีฟมาถ่ายรูปอะไรตรงนี้" เสียงผู้หญิงกลุ่มใหญ่ทักทายอีฟ
"พี่ๆ อยากเห็นอะไรเด็ดๆมั้ยล่ะ"อีฟพูดขึ้นมา
ผมกลัวมาก กลัวอีฟจะเรัยกคนกลุ่มนั้นมาทางนี้ ยกมือขึ้นที่ปากเป็นสัญลักษณ์ขอร้องให้อีฟไม่บอกใคร อีฟถ่ายรูปผมไปอีก
"เดี๋ยวอีฟให้ดู ขึ้นข้างบนกัน" อีฟพูดจบก็เดินไปหาคนกลุ่มนั้นก่อนที่พวกเขาจะเดินมาทางผม แล้วก็เดินขึ้นไปที่ชั้น3กัน
ผมยืนรอสักพักจนเกือบ9โมง เสียงเปิด ปิดประตูเริ่มไม่ค่อยมี รีบวิ่งลงไปชั้น1 เพื่อเอาเสื้อผ้าของผมก่อนที่ขะไปทำงานตามปกติ
"วันนี้มีลูกค้ามาประชุมที่ห้องอินทนิลช่วงบ่ายใช่มั้ย" ช่วงสาย อีฟทักมาหาผม
"ใช่ มีอะไรหรอ" ผมถาม
"ตอนบ่ายพี่บีขอลากลับบ้านนะ แล้วไปเจอกันที่ห้องอินทนิล"อีฟสั่งผม
นี่เธอจะทำอะไรอีกกันนะ
เมื่อถึงช่วงบ่ายหลังจากทานข้าวเสร็จผมก็ไปหาน้องอีฟตามนัดที่ห้องอินทนิล
"เดี๋ยวก็มีลูกค้ามาประชุมแล้วนะ รีบทำตามที่หนูสั่งล่ะ"
"เอาเสื้อผ้ามาให้หมด "อีฟสั่งผม
ผมไม่รอช้า รู้ว่ายังไงก็ไม่มีทางขัดขืน เธอมีทั้งรูป ทั้งคลิปของผม รีบถอดเสื้อผ้าให้เธอ
"ไปยืนข้างในนั้น" อีฟบอกพร้อมทั้งชี้ไปที่ม่านหน้าห้อง ผมไม่ปฏิเสธ แต่รีบวิ่งตรงเข้าไปในม่านซึ่งอีกฝั่งเป็นกระจกใส มองออกไปเห็นคอนโด แน่นอนว่าคนที่คอนโดก็มองเข้ามาเห็นผมได้เช่นกัน
"อยู่ในนั้น15นาที ถึงจะออกมาได้"อีฟสั่ง
ผมยกมือถือที่อีฟให้นำติดตัวมาด้วยขึ้นดูเวลาและรอให้เวลาผ่านไป ใจก็กลัวคนจากข้างนอกจะมองเข้ามาเห็น
ไม่ทันถึง10นาที ลูกค้าก็ทยอยเดินเข้ามา ผมตกใจมาก แต่น้องอีฟดูเหมือนจะหายไปแล้ว ไม่นานนักก็ครบเวลา15นาที
"ถึงเวลาแล้ว ออกมาได้แล้วพี่บี"อีฟไลน์มาบอกผม ผมซึ่งพยายามเอาตัวแนบกระจกให้มากที่สุดเพื่อให้ม่านไม่โป่งออกไปหยิบมือถือขึ้นมาดูอย่างยากลำบาก
"คนเต็มห้องเลย จะให้พี่ออกไปยังไง"ผมไลน์กลับไป
"อ่อ พี่บีอยากจะแก้ผ้าซ่อนตัวอยู่ในห้องประชุมใช่มั้ย คนเป็นร้อยเลยนะพี่ ทำไมใจกล้าจัง" อีฟกวนผม
"งั้นก็แล้วแต่พี่นะ หนูไปละ" อีฟไลน์มา
ตลอดเวลาที่ลูกค้าประชุมผมจำใจต้องยืนแก้ผ้าแนบกระจกอยู่หลังม่านแบบนั้น ใจก็กลัวคนจะมองเข้ามาเห็น แต่กลัวลูกค้าในห้องประชุมเห็นมากกว่า สักพักก็มีคนในคอนโดมองลงมาเห็นผมยืนแก้ผ้าอยู่ เธอไปเรียกเพื่อนมาดู พร้อมทั้งหยิบโทรศัพทืขึ้นมาถ่ายรูปผมเอาไว้ ผมเอามือปิดหน้า แต่หนีไปไหนไม่ได้เลย ได้แต่ยืนนิ่งให้พวกเธอถ่ายรูปจนหนำใจ จนเวลาผ่านไปลูกค้าก็ประชุมเสร็จและทยอยออกจากห้องไป ผมรีบไลน์หาน้องอีฟ เพื่อให้เอาเสื้อผ้ากลับมาคืน พอน้องอีฟกลับมาผมเล่าให้น้องอีฟฟังแต่เธอกลับหัวเราะชอบใจ และไม่รู้สึกผิดเลย
"พรุ่งนี้อีฟมีนัดปาร์ตี้กับเพื่อนๆในแผนกน่ะ พี่บีไปด้วยกันนะ"อีฟพูดขึ้นมา
"ไม่ไปได้มั้ย มีแต่สาวๆ ถ้าพี่ไปจะสนุกหรอ"ผมปฏิเสธ
"ไม่ใช่คำถามแต่เป็นคำสั่งนะ"เธอพูดขึ้นพร้อมกับหัวเราะและเดินจากไป
ขอบคุณครับ -ขอบคุณครับ อดทนดีมาก ขอบคุณคับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ ขอบคุณมากครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
หน้า:
[1]