จุดเริ่มต้นของบอส1
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย pinpark เมื่อ 2025-2-12 19:22ย้อนกลับไป4ปี(ก่อนเกิดเหตุการณ์โรงเรียนใหม่ของไทเลอร์)
12 มีนาคม 2539
บ้านหลังเล็ก ๆ ในจังหวัดสุพรรณบุรีเงียบสงบยามค่ำคืน ลมร้อนพัดเอื่อย ๆ ผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง เสียงแมลงกลางคืนร้องระงมเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ภายในบ้าน อาร์ต ชายวัยสามสิบกลาง ๆ นั่งอยู่บนพื้นไม้ กำลังซ่อมแซมพัดลมเก่าที่เริ่มหมุนเสียงดังผิดปกติ พ่ออาร์ตเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่ต้องรับมือกับการดูแลลูกชายที่เป็นออทิสติก ตั้งแต่ภรรยาของเขาทิ้งไปเมื่อเห็นว่าลูกเกิดมาเป็นออทิสติก ขณะที่สายตาเหลือบไปมองลูกชายวัย 15 ปีที่กำลังนั่งวาดรูปอยู่เงียบ ๆ
บอส เด็กหนุ่มหน้าตาดีผิดกับคนในละแวกนี้อย่างเห็นได้ชัด สูง172 คิ้วหนา ผิวขาวเนียน ดวงตากลมโต จมูกโด่งเป็นสัน และริมฝีปากได้รูป ทุกอย่างลงตัวราวกับรูปปั้นที่สลักมาอย่างประณีต ถ้าดูเพียงแค่หน้าตา คงไม่มีใครคิดว่าเขาเป็นออทิสติก เพราะเขาดูเหมือนดาราหนุ่มที่เพิ่งเข้าวงการ แต่พฤติกรรมของเขาแตกต่างออกไป
บอสนั่งขัดสมาธิกับพื้น มือจับดินสอสีแดงขีดลงไปบนกระดาษ ขีดแล้วขีดอีกซ้ำ ๆ ที่เดิม จนในที่สุดกระดาษตรงนั้นก็ขาดเป็นรู
"บอส" อาร์ตเรียกเสียงเรียบ
บอสไม่ได้ตอบ แต่เงยหน้าขึ้นมามอง พ่อถอนหายใจแล้ววางไขควงในมือลง
"บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าขีดซ้ำ ๆ แบบนั้น"
"ผมวาดพระอาทิตย์" บอสตอบ เสียงของเขาไม่ค่อยมีอารมณ์นัก เหมือนพูดไปตามที่คิดจริง ๆ
อาร์ตมองไปที่กระดาษ มันไม่ใช่รูปพระอาทิตย์ แต่เป็นรอยขีดสีแดงเต็มไปหมดจนทะลุ พ่อไม่ได้ต่อว่าอะไรอีก เขาแค่เอากระดาษแผ่นใหม่ไปวางตรงหน้าลูกชาย ก่อนจะลุกขึ้นไปหยิบขวดน้ำมาดื่ม
ในช่วงเวลาเดียวกัน เสียงหัวเราะดังมาจากหน้าบ้าน เด็กชายวัย 9 ขวบวิ่งเข้ามาทางประตูพร้อมเหงื่อโชกเต็มตัว นั่นคือ เพชร หลานชายของอาร์ต
"ลุงอาร์ต! พี่บอส! ไปเล่นน้ำคลองกัน!"
อาร์ตหันไปมองหลานชายที่ยิ้มกว้างเหงือกแห้ง "มืดแล้ว จะไปเล่นทำไม"
"น้ำกำลังเย็นสบายเลยลุง! ไปนะ ๆ พี่บอสไปมั้ย?"
บอสเงยหน้ามองเด็กชายตัวเล็ก ๆ ที่ร่าเริงสุดขีด ก่อนจะพยักหน้า
"ไป"
"เย้!"
อาร์ตขยี้หัวตัวเองเบา ๆ กับความดื้อรั้นของเด็กสองคน แต่ก็ไม่ได้ห้าม บอสเป็นเด็กที่ไม่ค่อยเล่นกับใคร เขาไม่รู้จักวิธีเข้าหาคนอื่นดีนัก และถ้าเพชรทำให้บอสออกไปเคลื่อนไหวบ้างก็คงดี
—---
ริมคลองหลังบ้าน
น้ำในคลองเย็นเฉียบตัดกับอากาศร้อนอบอ้าวของหน้าร้อน เพชรกระโดดลงไปก่อน น้ำกระเซ็นขึ้นมาตามแรงกระทบ บอสแก้ผ้าออกหมดโดยไม่อายสายตาเจ้าเพชร เผยให้เห็นถึงขนหมอยอันดกดำ ท่อนลำสีขาวอมชมพูยาว
ประมาณ4นิ้วได้ หัวเห็ดบานสีแดงอมชมพูแต่ที่สะดุดตาเห็นได้เด่นชัดสุดคงเป็นพวงใข่ทั้ง2ลูกอันใหญ่เรียกได้ว่าใหญ่กว่าของพ่อเพชรที่เคยเห็นเป็นสองเท่าแล้วบอสก็ตามลงไปติด ๆ โดยไม่ได้ลังเล
เด็กชายทั้งสองตัวเปียกปอน หัวเราะกันเสียงดัง ไม่มีความเขินอายใด ๆ ทั้งสิ้น ก่อนที่เพชรจะเอาน้ำสาดใส่บอสเต็มแรง
"โดนแล้วพี่บอส! ฮ่า ๆ ๆ!"
บอสมองหน้าน้อง ก่อนจะสาดกลับบ้าง ทั้งคู่สนุกสนานกันเต็มที่ เสียงหัวเราะดังลอดออกไปไกลจนได้ยินถึงตัวบ้าน
อาร์ตที่ยืนมองอยู่ริมตลิ่ง ไม่ได้ห้าม แต่ก็ไม่ได้ปล่อยให้ทั้งคู่เล่นนานเกินไป
"พอได้แล้ว เดี๋ยวเป็นไข้"
บอสหันมามองพ่อ ก่อนจะค่อย ๆ ขึ้นจากน้ำ โดยที่ไม่ได้คิดจะหยิบเสื้อมาใส่ด้วยซ้ำ ร่างเปลือยเปียกน้ำสะท้อนแสงจันทร์ดูแปลกตา
เพชรที่เดินตามหลังขึ้นมา หัวเราะคิกคักแล้วพูด "พี่บอส ไม่อายเลยอ่ะ!"
บอสไม่ตอบ แค่หยิบกางเกงของตัวเองขึ้นมาสะบัดน้ำออก อาร์ตที่เห็นแบบนั้นได้แต่ถอนหายใจหนัก ๆ
‘ไอ้นี่มันไม่อายอะไรเลยจริง ๆ’
เขารู้ดีว่ามันเป็นผลกระทบจากอดีตของลูกชาย...
—---
อดีตเมื่อหลายปีก่อน
ตอนที่บอสยังเป็นเด็ก อาร์ตให้ลูกอาบน้ำเองเป็นครั้งแรก เขานึกว่าบอสจะทำได้ แต่หลังจากนั้นไม่นาน เสียงดัง ตู้ม! ก็ดังขึ้นจากห้องน้ำ
อาร์ตวิ่งไปเปิดประตู แล้วพบว่าลูกชายของเขานอนอยู่ในอ่างอาบน้ำ น้ำเต็มอ่างจนเกือบล้นออกมา บอสไม่ได้ขยับตัว
เขาตกใจสุดขีด รีบกระชากลูกขึ้นมา
บอสสำลักน้ำออกมา หายใจหอบหนัก ดวงตาของเด็กชายตอนนั้นไม่มีแม้แต่แววตกใจ เหมือนว่าเขาไม่รู้เลยว่าตัวเองเกือบตาย
ตั้งแต่นั้นมา อาร์ตก็สั่งห้ามเด็ดขาด
"บอส! อาบน้ำต้องเปิดประตูทิ้งไว้เสมอ!"
ตั้งแต่วันนั้น ห้องน้ำของบอสไม่เคยมีประตูปิดอีกเลย ไม่ว่าเขาจะโตขึ้นแค่ไหนก็ตาม
—---
คืนก่อนเปิดเทอม
หลังจากเล่นน้ำกันเสร็จ เพชรหลับปุ๋ยอยู่บนฟูกในห้อง บอสนั่งอยู่บนเตียงของตัวเอง ดวงตาเหม่อลอยมองเพดาน
พรุ่งนี้คือวันเปิดเทอมวันแรกของ ม.4
เขาไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไงบ้าง ไม่รู้ว่าต้องพบเจออะไร ไม่รู้ว่าต้องพูดอะไรกับคนอื่น...
บอสไม่กลัว แต่เขาก็ไม่เข้าใจความตื่นเต้นที่คนอื่นพูดถึงเช่นกัน
ขณะที่คิดเรื่องพรุ่งนี้ เสียงของพ่อก็ดังขึ้นจากข้างนอก
"บอส นอนได้แล้ว"
บอสไม่ตอบ แต่ล้มตัวลงนอน ดวงตายังคงจ้องเพดานอยู่นิ่ง ๆ
พรุ่งนี้จะเป็นยังไง...
เขาไม่รู้เลยจริง ๆ
กลางดึกคืนนั้น อาร์ตกำลังนั่งซ่อมพัดลมอยู่ที่ห้อง
นั่งเล่น ขณะที่เพชรหลับสนิทอยู่บนฟูก ส่วนบอสก็
นอนอยู่บนเตียงของตัวเอง ห้องมืดสนิท มีเพียง
เสียงจิ้งหรีดและเสียงพัดลมเก่า ๆ ที่หมุนไปมาแต่จู่ ๆ...
"พ่อ..."
เสียงแผ่ว ๆ ดังขึ้นจากที่นอนของบอส อาร์ตเงย
หน้าจากพัดลม ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นเดิน
เข้าไปดู
"ว่าไง?"
บอสไม่ได้ตอบ เขาเพียงแค่ขยับตัวไปมา ท่าทาง
กระสับกระส่าย อาร์ตเปิดไฟหัวเตียงแล้วเดิน
เข้าไปดูใกล้ ๆ และนั่นทำให้เขาเห็นว่า...
ที่นอนของบอสเปียกชุ่มไปหมด!
"เฮ้อ..." อาร์ตถอนหายใจหนัก นี่มันอะไรกันเนี่ย โต
ขนาดนี้แล้วยังฉี่รดที่นอนได้อีกเหรอเขาไม่ดุลูก
เพราะรู้ดีว่าบอสไม่ได้ตั้งใจ แต่ปัญหาตอนนี้คือ
มันเปียกไปหมดและกลิ่นฉี่ก็เริ่มลอยตลบอบอวลขึ้นมา
"บอส ลุกขึ้น"
บอสยังดูง่วง ๆ และมึน ๆ อยู่ แต่ก็ยอมลุกขึ้นมา
โดยไม่ขัดขืน เสื้อผ้ายังคงเปียกชุ่ม อาร์ตหันไป
มองที่นอนแล้วก็ได้แต่กุมขมับ นี่มันต้องซักทั้ง
ผ้าปูที่นอน หมอน และผ้าห่มเลย
"มา อาบน้ำก่อน"
อาร์ตจับแขนลูกชายพาเดินไปห้องน้ำ โดยไม่ได้
คิดมากว่าตอนนี้เพชรยังอยู่ในห้องนั้น
แต่เด็กชายวัย 9 ขวบที่นอนอยู่ก็เริ่มรู้สึกตัวจาก
เสียงพูดคุย เขาลืมตาขึ้นมามอง ก่อนจะเห็นลุง
อาร์ตจูงพี่บอสที่ตัวเปียก ๆ ออกจากเตียง
"พี่บอสเป็นอะไรเหรอครับ?"
อาร์ตชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบไปตามตรง
"พี่บอสฉี่รดที่นอน"
เพชรนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่จะถามพี่บอสว่า
"พี่บอสฉี่แตกเหรอ!?"
บอสไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่เดินตามพ่อไปเงียบ ๆ
ขณะที่เพชรหัวเราะคิกคักตลกเพราะไม่คิดว่าพี่บอส
โตขนาดนี้แล้วจะฉี่แตกแล้วเจ้าเพชรก็ลุกขึ้นตามไปดู
ในห้องน้ำ
อาร์ตเปิดน้ำใส่ขัน แล้วเริ่มถอดเสื้อผ้าของบอส
ออกอย่างไม่รีบร้อน บอสยืนนิ่ง ปล่อยให้พ่อทำทุก
อย่างตามที่ต้องการ โดยไม่มีความเขินอายแม้แต่
น้อยและแน่นอน... เพชรแอบยืนดูอยู่หน้าประตูด้วย
ความอยากรู้อยากเห็น
"พี่บอสโตแล้วทำไมยังฉี่รดที่นอนอะ"
อาร์ตเหลือบตาไปมองหลานชาย "ออกไป"
"ไม่เอา! ผมอยากดู"
"ไม่มีอะไรให้ดู ไปนอนได้แล้ว"
"ก็พี่บอสไม่อายเลยนี่นา!"
อาร์ตถอนหายใจอีกครั้ง แต่ก็ไม่คิดจะเสียเวลากับ
เด็กจอมซน ตอนนี้เขาต้องรีบอาบน้ำให้บอสก่อน
อาร์ตเอาน้ำราดตัวลูกชายก่อนจะใช้สบู่ถูตัวให้
ตั้งแต่หัวจรดเท้า บอสยืนเฉย ๆ ตามปกติ ไม่ได้
รู้สึกอะไรเลย
เพชรที่ยังแอบดูอยู่ข้างนอก ยืนกอดอกแล้วส่าย
หน้า "พี่บอสไม่อายเลยแฮะ..."
อาร์ตที่เริ่มหมดความอดทน หยิบขันสาดน้ำใส่เพชรเต็มแรง!
"ว้ากกกก!!"
เพชรเปียกไปทั้งตัวจนร้องโวยวาย "ลุงอาร์ตอ่ะ!"
"กลับไปนอนได้แล้ว " เพชรทำหน้าเบ้ ๆ ก่อนจะ
วิ่งหนีไป ส่วนอาร์ตก็หันกลับมาสนใจบอสต่อ
ล้างตัวจนสะอาดหมดจด แล้วส่งผ้าขนหนูให้
บอสรับผ้ามาพันตัวอย่างลวก ๆ ก่อนจะเดินกลับ
ห้องไปโดยที่ไม่คิดจะใส่เสื้อผ้าเลย อาร์ตเห็นแล้ว
ก็ได้แต่ส่ายหัว
'โตขนาดนี้แล้ว ยังไม่รู้จักความอายเลยจริง ๆ...'
13 มี.ค. 2539
เช้าวันเปิดเทอม
รุ่งเช้า แสงแดดสีทองอ่อน ๆ ส่องลอดหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนของบอส มันค่อย ๆ ขยับขึ้นบนเตียง จนกระทั่งตกกระทบเข้ากับใบหน้าของเด็กหนุ่มวัย 15 ปี ที่ยังคงนอนนิ่งอยู่กลางเตียง โดยที่… ไม่สวมเสื้อผ้าเลยแม้แต่ชิ้นเดียว
"เฮ้อ... นอนแบบนี้อีกแล้ว"
อาร์ตถอนหายใจเป็นรอบที่ร้อยของวัน ขณะที่ยืนมองลูกชายของตัวเองที่ยังคงหลับสนิท ไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับอะไรทั้งสิ้น
เมื่อคืนหลังจากอาบน้ำเสร็จ บอสก็เดินออกจากห้องน้ำด้วยสภาพ ตัวเปล่า ไม่ใส่อะไรเลย และล้มตัวลงนอนบนเตียงทันทีโดยไม่สนใจว่ามีเพชรอยู่ในห้องด้วย
เด็กชายวัย 9 ขวบหัวเราะขำใหญ่ พี่บอสของเขา ไร้ยางอายสุด ๆ
"ลุงอาร์ต! พี่บอสนอนแก้ผ้าอีกแล้ว!"
"เงียบไปเลย" อาร์ตพูดเสียงแข็ง แต่ก็ไม่ได้ไปบังคับลูกชายให้ใส่เสื้อผ้า
เขารู้ว่าบอสไม่เหมือนเด็กคนอื่น ๆ ถ้าเจ้าตัวรู้สึกว่าการทำแบบนี้ ไม่ใช่เรื่องผิด เขาก็จะทำโดยที่ไม่สนใจใครเลย
และแน่นอน เช้านี้ก็คงต้องเป็นอาร์ตที่ต้องจัดการกับปัญหานี้อีกครั้ง
—---
"บอส ลุกขึ้นได้แล้ว"
อาร์ตตบไหล่ลูกชายเบา ๆ แต่บอสกลับเอาแต่ขยับตัวไปมาอย่างเกียจคร้าน ใบหน้าหล่อเหลาซุกลงกับหมอนแน่น ทำเสียงอู้อี้ไม่ยอมตื่น
"บอส วันนี้เปิดเทอมวันแรกนะ"
ไม่มีการตอบกลับ
"ถ้าไม่ลุก เดี๋ยวพ่ออุ้มไปอาบน้ำนะ"
พอได้ยินแบบนั้น บอสก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาช้า ๆ ดวงตาของเขายังเต็มไปด้วยความง่วง แต่สุดท้ายก็ยอมขยับตัวลุกขึ้นนั่ง
และใช่… เขายัง ไม่ใส่อะไรเลย
เพชรที่นั่งเล่นอยู่บนฟูกข้าง ๆ หันมาเห็นเข้าพอดี
"พี่บอส! ลุกมาก็แก้ผ้าเลยเหรอ!?"
เด็กชายเบิกตากว้างก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดัง "5555555"
บอสไม่ได้สนใจอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว เขาแค่ยกมือขึ้นขยี้ตาเบา ๆ ก่อนจะหาวหวอด ขณะที่อาร์ตเองก็เอามือกุมขมับ
"บอส ไปใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้"
บอสกระพริบตาปริบ ๆ เหมือนไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำตาม
"ก็จะอาบน้ำ" เขาตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"ยังไม่ได้อาบ ไปใส่กางเกงก่อน"
"ทำไม"
"เพชรอยู่ตรงนี้"
บอสเหลือบตามองเด็กชายตัวเล็กที่ยังคงหัวเราะคิกคักอยู่ แล้วหันกลับมามองพ่อก่อนจะตอบสั้น ๆ
"ไม่เห็นเป็นไร"
อาร์ตถอนหายใจหนัก "พ่อบอกให้ใส่กางเกง"
บอสเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นยืน ทั้ง ๆ ที่ยังไม่มีอะไรติดตัวเลย แล้วเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันเอวอย่างไม่เต็มใจ
เพชรที่เห็นภาพตรงหน้าก็หัวเราะจนแทบจะลงไปชักดิ้นชักงอ
"พี่บอสโคตรไร้ยางอายเลยอ่ะ!"
—---
หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย บอสก็อาบน้ำ แต่งตัว และเตรียมตัวไปโรงเรียน
วันนี้เป็นวันแรกของ ม.4 โรงเรียนใหม่ เพื่อนใหม่ ห้องเรียนใหม่ ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด
แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนเลยคือ…
บอสยังคงไร้ยางอายเหมือนเดิม
*เผื่อมีคนสนใจอ่านเรื่องโรงเรียนใหม่ของไทเลอร์ (เนื้อเรื่องหลังจากเรื่องนี้)
ตอนที่1
https://www.g4guys.com/thread-175947-1-1.html
ตอนที่2
https://www.g4guys.com/thread-175980-1-1.html
ตอนที่3
https://www.g4guys.com/thread-176019-1-1.html
ตอนที่4
https://www.g4guys.com/thread-176095-1-1.html
ตอนที่5
https://www.g4guys.com/thread-184744-1-1.html
ตอนที่6
https://www.g4guys.com/thread-184979-1-1.html
ตอนที่7
https://www.g4guys.com/thread-185179-1-1.html
ขอบคุณมากครับ สนุกมากครับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณมากครับ สนุกมาก รออ่านตอนต่อไปเลย ชอบความสบายๆที่คนอื่นไม่เข้าใจบอส
หน้า:
[1]