เรื่องเสียวของผม EP 32 : น้องคนเล็กของพี่ๆ
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย BBoyKuB เมื่อ 2025-2-13 19:47“น้องบอย!!!” พี่กายยืนกอดอกอยู่ตรงน้ำพุทางเข้าบ้านด้วยสีหน้าโมโห แล้วก็เป็นห่วงไปพร้อมกัน “ทำไมไม่รับโทรศัพท์พี่ พี่เป็นห่วงรู้ไหม”
“ขอโทษครับพี่กาย” ผมยกมือไหว้แล้วก็ก้มหน้ารับผิด “ผมไปเดินสยามกับเพื่อนมาครับ”
“แล้วทำไมไปไหนไม่โทรบอกก่อน พี่จะเป็นบ้าแล้วรู้ไหม” พี่กายพูดด้วยความเป็นห่วง ผมยิ่งรู้สึกผิดกว่าเดิมอีก แล้วคุณเพลินพิศเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าเป็นห่วงเหมือนกัน ผมยกมือไหว้อีกที
“อย่าดุน้อง ดูซิกลัวหมดแล้ว” คุณเพลินพิศบอก “ไปจ๊ะหนูบอย มาทานข้าวเย็นกัน”
“มะ ไม่เป็นครับคุณผู้หญิง” ผมรีบปฏิเสธเลย จะให้ผมไปกินข้าวร่วมกับคุณๆ ได้ยังไง “ผมไปทานกับพวกป้าๆ ในบ้านคนงานก็ได้ครับ”
คุณเพลินพิศก็ไม่ว่าอะไร พี่กายทำหน้าดูไม่พอใจที่ผมตอบแบบนั้น ผมเลยรีบเดินออกจากตรงนั้นไป ผมได้ยินคุณเพลินพิศคุยกับพี่กายว่า แม่รู้ว่าเราอยากดูแลน้องเขา แม่ก็ชอบน้องนะ เดี๋ยวเราลองคุยกับพ่อดูซิว่ายังไง น้องเขาก็ยังไม่รู้เรื่องนิ ผมก็เลยสงสัยว่าเรื่องอะไร ผมเดินเข้าไปเรือนคนงาน ป้าจิตกับป้าจันทร์เห็นหน้าผมก็ดีใจใหญ่เลยที่กลับมาแล้ว แล้วก็บ่นว่าคราวหน้าถ้ากลับบ้านดึกให้โทรบอกก่อน ป้าเป็นห่วง ผมรู้สึกดีใจมากเลยครับที่มีคนเป็นห่วงผมขนาดนี้ ตั้งแต่แม่ผมจากไปผมก็ไม่คนเป็นห่วงผมอีกเลย ผมดูแลตัวเองมาตลอด ไม่ซิดูแลไอ้โชติผัวผมอีก หรือไม่เรียกดูแลนะ เรียกเย็ดกันอย่างเดียวดีกว่า
จากวันที่เปิดเทอมวันแรกก็ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้วครับ ทุกวันตอนเช้าพี่กายจะพี่ส่งผมที่โรงเรียนทุกวันเลย ไหนจะให้เงินผมใช้ทุกวัน ซื้อของให้ตลอด ถ้าวันไหนพี่กายไม่ว่างตอนเช้าก็จะให้น้าชัย คนขับรถของพี่กาย ไปส่งผมแทน ส่วนเรื่องที่โรงเรียนผมเริ่มจะปรับตัวเข้ากับโรงเรียนได้แล้ว พวกต้าร์ วิน จองเบก็เล่นกับผมทุกวัน ลากผมไลน์คุยกัน พาผมไปเดินเที่ยวตามห้าง พากินขนมที่ผมไม่เคยได้กิน ส่วนเบิร์นมันก็ไม่พูดถึงเรื่อนที่เราเย็ดในห้องน้ำอีกเลย มีแค่คอยมาคุยกับผม แต่มันก็ดูเป็นห่วงผมในหลายๆ เรื่องเหมือนกัน ส่วนไอ้โชติมันไม่ตอบไลน์หรือรับโทรศัพท์ผมเลย นี่มันหายไปเกือบจะเดือนแล้ว
เช้าวันเสาร์ผมก็ตื่นนอนมาตอนเกือบเก้าโมง ผมกินล้างหน้าแล้วก็ลงมากินข้าวข้างล่าง ผมเห็นหน้าลุงๆ ป้าๆ อาๆ คนงานมองผมด้วยสีหน้าสงสาร แล้วก็เหมือนจะพูดอะไรกับผมแต่ก็ไม่พูดอะไร ผมตักข้าวมากิน
“บอยเอ้ย” ป้าจันทร์เริ่มคุยกับผม แต่ก็เหมือนนึกได้ก็ไม่พูดอะไรต่อ แล้วก็มานั่งข้างๆ จากนั้นก็ลูบหัวผมเหมือนเป็นหลานแท้ๆ “กินข้าวซะนะ”
จากนั้นป้าก็ลุกไปสั่งงานคนงานอีกที ปล่อยให้ผมนั่งกินข้าวคนเดียว ผมหันไปเจอคนงานคนหนึ่งที่วันนั้นจำได้ว่าไปทำงานกับไอ้โชติด้วย แต่ก็กลับมาพร้อมกับผ้าพันแผลที่แขนกับขา เดินกะเผลกๆ ผมรู้สึกดีใจขึ้นมาทันทีเลย เหมือนว่าผัวผมจะกลับมาแล้ว แต่ว่ามันไปไหนล่ะทีนี้ ผมเดินเข้าไปหาอาคนนั้นทันทีเลย
“อาครับๆ พ่อผมกลับมาแล้วใช่ไหมครับ” ผมถามอาคนนั้นด้วยความดีใจ
“คืออออ อามีธุระ เดี๋ยวอามา” อาคนนั้นตอบแล้วก็ทิ้งผมไว้ตรงนั้น อาคนนั้นถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะรีบเดินจากไป
ผมงงว่าเป็นอะไรกันไปหมด ผมเลยขึ้นไปบนห้องเก็บของจัดห้องตัวเองเพื่อต้อนรับผัวตัวเองกลับมา ผมจัดของไปได้สักพักก็อาคนสวนคนหนึ่งก็เดินมาตามผมว่าพวกคุณๆ บ้านใหญ่เรียก ผมเลยรีบลุกออกไป อาคนนั้นบอกว่าทุกคนนั่งรอที่ห้องนั่งเล่น แล้วอาคนนั้นก็เดินนำผมไป
พอผมไปถึงห้องที่นั่งเล่น ผมเห็นทุกคนในบ้านนั่งอยู่ตรงนั้นหมดเลย ไม่ว่าจะเป็นคุณท่านวิเชียร คุณผู้หญิงเพลินพิศ พี่ณัฐ พี่ณะ แล้วก็พี่กายนั่งบนโซฟา รวมถึงคนงานเกือบทุกคนก็นั่งอยู่ที่พื้นด้วย ทุกคนดูไม่พูดอะไร พอพี่กายเห็นผมก็ทำหน้าตาเป็นห่วงผมเข้าไปอีก ส่วนคนในครอบครัวพี่กายก็ดูเป็นห่วงผมทุกคนเลย ผมเดินไปนั่งตรงพื้นข้างๆ ป้าจิตที่นั่งอยู่แล้ว
“บอย มานั่งข้างๆ ลุงมา” คุณท่านวิเชียรเรียกผมให้ไปนั่งบนโซฟา โดยให้นั่งตรงกลางระหว่างคุณวิเชียรและคุณเพลินพิศ ผมลุกขึ้นไปอย่างเก้ๆ กังๆ สีหน้าคุณวิเชียรทั้งสงสารแล้วก็เอ็นดูผมไปพร้อมกัน
“บอยเป็นเด็กน่ารัก เจ้ากายมันมาคุยกับลุง ว่าอยากมีหนูเป็นน้องชาย คุณเพลินก็ไม่ขัดอะไร เจ้าณัฐกับเจ้าณะก็ไม่ว่าอะไร” ท่านวิเชียรเริ่มมพูด แล้วก็เอามือมาลูบหัวผม “ฉันขอประกาศตรงนี้เลยนะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป บอยจะย้ายมาอยู่ในบ้านฉัน ในฐานะลูกชายฉันอีกคน บอยจะเป็นลูกชายแท้ๆ ของฉันอีกคน”
“มะ ไม่เป็นไรครับ” ผมรีบปฏิเสธเลย แล้วผมก็ตกใจมากด้วย ทำไมให้ผมเป็นลูกอีกคน ทั้งๆ ที่ผมเพิ่งมาอยู่ด้วยไม่นานเอง ผมรู้ว่าพี่กายน่ะเอ็ดดูผมเป็นน้อง แต่ว่าถ้าให้เป็นลูกชายอีกคน ผมไม่กล้าจะรับหรอก ท่านวิเชียรเหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าผมจะปฏิเสธ ท่านก็ทำหน้าเรียบๆ แต่ก็ไม่ว่าอะไร “ไม่เป็นไรครับคุณท่าน ผมว่ามันมากเกินไป”
ผมมองหน้าคนงานทุกคนเขาก็พยักหน้ารับคำที่คุณวิเชียรบอก แล้วก็ยิ้มให้ผม มีป้าจันทร์กับป้าจิตที่ยกไหว้มือขอบคุณท่านวิเชียรที่เอ็นดูบอยขนาดนี้
“บอยจ๊ะ” คุณเพลินพิศมาเรียกผมแล้วเอามือกุมมือผมไว้ “ทำใจดีๆ นะ”
“ครับคุณเพลินพิศ” ผมหันไปหา หน้าคุณเพลินพิศดูเศร้ามากเหมือนไม่กล้าจะบอกเรื่องที่จะพูดกับผมฟัง
“ทำใจดีๆ นะ” คุณเพลินพิศบอก แล้วก็ถอนหายใจทีหนึ่ง “พ่อเราน่ะ นายโชติ ประสบอุบัติเหตุตอนไปทำงานให้พี่ณัฐเขา ตอนนี้… เสียแล้วนะ”
ผมได้ยินว่าไอ้โชติเสียแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นคือ ผมรู้สึกว่ามันไม่น่าจะเป็นเรื่องจริง ทุกคนต้องโกหกผมอยู่แน่ๆ ทุกคนจัดฉากนี้มาหลอกผม ผมพยายามปฏิเสธเรื่องที่ได้ยินมา น้ำตาผมเอ่อขึ้นมาแล้วก็ร้องไห้จนน้ำตาไหลออกมา คุณเพลินพิศพยายามปลอบ ไอ้โชติผัวผมตายแล้ว ทุกคนหลอกผมแน่
“คุณ ฮื่อ ฮึก หลอกผม ฮึก ใช่ไหมครับ” ผมถามทั้งๆ ที่ร้องไห้ไปด้วย “พ่อผม พ่อโชติ ฮื่อ ฮึก ยังไม่ตายใช่ไหมครับ”
คุณเพลินพิศไม่พูดอะไร มีแต่เอามือมาปลอบผม ลูบหัวให้กำลังใจ แล้วก็ดึงผมไปกอด ผมรู้ทันทีว่าเป็นเรื่องจริง ผมร้องไห้โฮออกมาเลย ไอ้โชติผัวผมมันต้องมาตายได้ยังไง ยังไม่ได้ลากันเลย ทำไมต้องมาตายด้วย ผมร้องไห้จนไม่รู้เรื่องอะไรเลย ผมร้องจนผมจำได้แค่ว่าผมหลับไปคาอ้อมกอดของคุณเพลินพิศ
กายเล่า :
สวัสดีครับ ผมชื่อกายนะครับ ทุกคนคงรู้จักผมแล้วนะครับ น้องบอยคงเล่าให้ฟังกันแล้วนะว่าผมเป็นใคร ผมขอมาเล่าเรื่องของผมให้ฟังบ้างแล้วกันครับ
วันแรกที่ผมได้ยินชื่อน้องบอยก็คือวันที่ไอ้โชติลูกน้องพี่ณัฐพี่ชายผมมาบอกว่ามันขอเอาลูกชายมาอยู่ด้วยตามที่พี่ณัฐบอกว่าให้มันเข้ามาอยู่ที่บ้านเราถาวรไม่ต้องไปกลับเชียงใหม่แล้ว จากนั้นวันที่ไอ้โชติมาถึงก็มาบอกว่ามาถึงแล้ว มันเลยจะลูกชายมาไหว้พวกผม ด้วยความที่ว่าไอ้โชติเป็นลูกน้องคนสนิทของพ่อ แล้วก็เป็นลูกน้องที่พี่ณัฐไว้ใจมาก ก็เลยบอกให้พามา วันนั้นแหละครับเป็นวันที่ผมได้เจอน้องบอย
ความรู้สึกที่ผมเห็นน้องบอยครั้งแรกเลย คือ น้องแม่งโคตรน่ารักเลย ตัวเล็ก ผัวขาวเนียน น่ารักมาก หน้าตาเหมือนคนเหนือ ตาเล็กๆ จมูกโด่งๆ ปากแดงๆ ไม่รู้ว่าถ้าโดนลมจะโดนพัดไปไหม เสียงก็น่ารัก ตลอดเวลาที่น้องนั่งอยู่ด้วยผมยิ้มอย่างมีความสุขไปหมด ผมอดใจไม่ได้จนต้องหาโอกาสที่จะพาน้องไปเดินเที่ยวด้วย ผมเลยอาสาพาน้องไปสมัครเรียน แล้วก็พาไปซื้อของ
“กาย เอ็งชอบไอ้เด็กบอยหรอวะ” พี่ณะ พี่ชายผมที่เป็นหมอ มันเป็นคนที่จริงกับทุกเรื่อง ผมก็ชอบคุยกันมันมันเลยรู้ว่าผมชอบน้องบอยจริงๆ เราสามพี่น้องจะมีห้องที่เป็นเกมรูมไว้ให้เราสามคนมานั่งคุยกัน
“เออพี่ เด็กอะไรก็ไม่รู้น่ารักชิบหายเลย” ผมตอบพี่ชายผม แต่ใจผมก็นึกถึงหน้าน้องบอยตลอดเลย ผมอยากได้น้องมากจริงๆ
“ชอบแบบไหน เงี่ยนอยากได้มันหรอวะ” พี่ณัฐถามผมตรงๆ นั้นดิ คำถามนี้แม่งเป็นคำถามที่ตอบยากมากเลย ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผมคิดยังไงกับน้องบอย ผมอยากได้น้องจริงๆ หมายถึงอยากมีอะไรกับน้องเขา แต่พอมาคิดก็คิดว่าน้องน่ารักขนาดนี้ถ้าได้ดูแลเป็นน้องชายตัวเองจริงๆ มีน้องอยู่ข้างๆ ก็คงจะดีไม่น้อย ความคิดนี้แม่งโคตรจะสับสนเลย
“ผมไม่รู้ว่ะพี่” ผมตอบ “อยากดูแลเป็นน้องก็อยาก อยากได้เป็นเมียก็อยาก”
นั้นเป็นสิ่งที่ผมคุยกับพวกพี่ๆ ในห้องเกมวันนั้น ผมก็ไม่ได้เจอน้องอีกเลยจนวันนั้น วันที่ผมให้คนไปลากคอไอ้เก่ง เด็กร้านเหล้าผมที่มันเอาเงินผมไปใช้ แล้วมันยังเอายาพี่ผมไปปล่อยมั่วจนตำรวจเกือบสาวมาถึงพวกผมอีก วันนั้นผมนั่งรอพี่ณัฐมาจัดการกับไอ้เก่ง ผมก็เห็นคนลากตัวน้องบอยมาหา น้องตัวสั่นกลัวเป็นลูกแมวเลย ผมเห็นแล้วผมเลยได้คำตอบเลยว่าผมอยากดูแลน้องบอยให้ดีที่สุดไม่ว่าสถานะของเราจะเป็นยังไง ผมจะดูแลเด็กคนนี้ให้ดีที่สุด จากนั้นผมก็เตือนน้องว่ามาตรงบ้านหลังนี้อีก เพราะว่าบ้านหลังนี้เป็นบ้านที่เอาไว้เก็บของ เก็บคน แล้วก็ใช้ทำเรื่องไม่ดีเยอะแยะ
แล้ววันที่โคตรเป็นใจผมก็มา มีหัวจ่ายคนหนึ่งมันเบี่ยวไม่ยอมจ่ายเงินพี่ผม พี่ณัฐเลยจะส่งคนไปจัดการ คงไม่พ้นไอ้โชติแน่นอน เพราะว่าไอ้โชติมันแทบจะเป็นมือขวาของบ้านผมเลย ให้มันไปทำอะไรก็สำเร็จหมดทุกอย่าง ครั้งนี้ก็เหมือนกันพี่ณัฐเลือกส่งไอ้โชติไป ผมก็เลยได้มีโอกาสที่จะอยู่ใกล้ชิดกับน้องบอย เพราะว่าถ้าไอ้โชติอยู่ ผมแทบจะไม่เจอน้องเลย น้องเอาแต่หมกตัวอยู่ในบ้านคนงาน
วันที่ไปซื้อของผมก็พาน้องไปซื้อของ เอาของทั้งหมดที่น้องชายของผมต้องมี น้องชายผมต้องไม่อายใคร ผมคิดแบบนั้นก็เลยพาน้องไปซื่อทุกอยากที่น้องมันอยากได้ ผมได้เห็นน้องบอยของผมยิ้มแบบมีความสุข ผมโคตรดีใจเลย น้องบอยเหมือนแมวตัวน้อยที่ไม่เคยออกจากบ้าน ได้ไปเดินห้างก็มีความสุข แม้จะเป็นห้างเดียวด้วยมั้งที่ได้มา วันนั้นทั้งวันเหมือนผมได้เป็นพี่ชายของน้องบอยจริงๆ เลย ได้เห็นน้องบอยยิ้มอยากมีความสุข เวลาผมซื้อของให้ ได้คุยเล่นกับน้อง จากนั้นผมสั่งคนงานทุกคนว่าห้ามให้น้องผมทำงานเด็ดขาด ถ้าผมเห็นน้องมันทำงานบ้าน หรือช่วยงานคนงานผมจะจัดการให้หมด
พอตกเย็นวันนั้น ผมก็มานั่งถามตัวเองว่าจริงๆ ผมคิดยังไงกับน้องมันกันแน่ ระหว่างคิดผมก็กินวิสกี้ไปด้วยสักสองสามแก้ว มันก็เริ่มร้อนแล้วก็เริ่มอยากเจอหน้าน้อง ผมก็เลยโทรไปที่บ้านคนงานบอกว่าตามบอยมาหาหน่อย มีเรื่องจะคุยด้วย พอน้องมันมาถึงเท่านั้นแหละครับ ผมนี่ตาค้างเลย น้องมันเดินเข้ามาด้วยเสื้อยืดตัวบางๆ คอกว้าง กับกางเกงขาสั้นโชว์ขาอ่อนเล่นสะผมเกิดอารมณ์เงี่ยนเลย ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าผมจะพูดอะไรกับน้อง ก็เลยยกนาฬิกาเรือนที่น้องมันใส่วันนี้ให้ไป เอาจริงเรือนที่ยกให้มันแพงเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน Patek Philipe เรือนที่ผมซื้อเองเลย แต่เรือนนี้ผมก็ไม่ค่อยใส่อยู่แล้วมันเด็กไป แต่มันเหมาะกับน้องเขา พอน้องเดินเข้ามาใกล้ผม ผมก็โคตรจะเงี่ยนเลย คนอะไรก็ไม่รู้น่ารักเป็นบ้าเลย ตัวก็หอม ผมเงี่ยนจนอยากได้น้องเป็นเมียตอนนั้นเลย แต่สุดท้ายผมก็ต้องกลั้นใจไว้ ผมเลยต้องใช้ความสุขที่ปลายมือแทน
คืนนั้นตอนชักว่าว ผมคิดถึงแต่หน้าน้องมันอย่างเดียวเลย คนอะไรทำให้เกิดอารมณ์ได้ทุกครั้งเลย ยิ่งเจอก็ยิ่งอยากมีอะไรด้วย แต่ผมก็กลัวจะเสียน้องไป ผมไม่เคยต้องมาชักว่าวอะไรแบบนี้เลย เอาจริงผมไม่ได้ชักว่าวมานานแล้ว ผมอยากเย็ดใครก็แค่เรียกคนนั้นมา ผมก็ได้เย็ดแล้ว ผมดิวในแอปแป๊ปเดียวก็ได้แล้ว มีทั้งผู้ชายผู้หญิงมานอนอ้าขาให้ผมเย็ดอยู่แล้ว
วันเปิดเทอมน้องบอย ผมไม่ใช่คนตื่นเช้าอะไรหลอกนะ คืนนั้นผมไม่ได้นอนต่างหาก ผมลงมาวิ่งรอน้องมันตั้งแต่ตีห้าครึ่ง ผมอยากเห็นน้องบอยใส่ชุดนักเรียนน่ารักๆ พอได้เห็นผมก็ยิ่งชอบน้องเข้าไปใหญ่เลย คนอะไรก็ไม่รู้น่ารักไปทุกอย่าง ผมเลยพาน้องไปส่งโรงเรียนแทบทุกวันเลย ก็คือสามวันแรกเท่านั้นแหละ วันที่สี่ผมตื่นไม่ไหว ผมก็เลยสั่งให้ไอ้ชัยคนขับรถของผมขับรถไปส่งมันแทน
วันที่ผมไปส่งน้องบอย ผมจะถามเสมอเลยว่าวันนี้เป็นยังไงบ้าง เพื่อนใหม่เป็นยังไง รู้จักใครบ้าง น้องก็บอกผมหมดทุกอย่างเลย โชว์รูปเพื่อนให้ดูว่าคนไหนชื่ออะไรบ้าง ผมมาสะดุดคนชื่อเบิร์น น้องมันเปิดรู้ให้ดูแล้วก็เห็นว่าน้องมันเขินๆ เวลาพูดถึงชื่อคนเด็กเบิร์น ถ้าผมเจอผมคงต้องคุยกับมันหน่อย
จำวันที่น้องไปเรียนวันแรกแล้วกลับบ้านดึกได้ไหมครับ ตอนเย็นวันนั้นพี่ณัฐมันโทรมาหาผมว่าไอ้โชติจัดการเก็บหัวจ่ายที่เบี้ยวเงินได้แล้ว มันเอาเงินโอนเข้าบัญชีเรียบร้อย แต่ว่าตอนขากลับมันให้ไอ้พงษ์ขับรถแทน รถมันเสียหลักไปชนกับต้นไม้ข้างทางไอ้โชติกับไอ้พงษ์เลยเข้าโรงพยาบาล พี่ณัฐเลยรีบไปดู ผมยิ่งเป็นห่วงน้องบอยเข้าไปใหญ่เลย น้องมันยิ่งอยู่กับไอ้โชติคนเดียวด้วย ผมคุยกับแม่แล้วว่าผมอยากได้น้องบอยเป็นน้องชายขอผม แม่ก็ไม่ขัดอะไร จะไปคุยกับพ่อให้
จนสุดท้ายเมื่อวานนี้ พี่ณัฐก็พาไอ้พงษ์กลับมาบ้าน อาการมันเจ็บหนักพอตัว แต่ว่าไอ้โชตินี่ซิ หมอบอกว่าอาการมันหนักมาก เลือดออกเยอะไปหมด กระดูกก็หัก สุดท้ายมันทนไม่ไหวมันก็จากโลกไปก่อน พี่ณัฐก็เลยติดต่อญาติมันให้มารับศพไปทำบุญ แล้วบอกว่าจะดูแลเรื่องค่าใช้จ่ายให้ จากนั้นทั้งบ้านก็ประชุมบ้านเลย ว่าจะเอายังไงกับน้องบอย มีผมคนหนึ่งและที่อยากให้น้องมาเป็นน้องชายผมจริงๆ คุณแม่ก็สนับสนุนอีกเสียง พี่ณัฐกับพี่ณะก็โอเค พ่อก็เลยไม่ขัดข้องอะไร แล้วยังพูดอีกว่าน้องมันน่ารักจริงๆ แหละช่วยงานทุกอย่าง (เอาจริงผมก็เห็นนะว่าน้องมันช่วยงานคนงาน ผมก็ไม่ว่าอะไร) พ่อเลยตัดสินใจรับน้องมาอยู่ด้วย หนำซ้ำยังจะรับเป็นลูกบุญธรรมอีก พ่อก็เลยเรียกทนายมาจัดการเรื่องนี้ ผมโคตรของโคตรดีใจเลย ในที่สุดผมก็มีน้องชายที่น่ารักแล้ว
แล้วเมื่อเช้าก็เป็นวันที่บ้านของผมบอกความจริงทุกอย่างกับน้องบอย บอยดูตกใจมากที่ได้ยินเรื่อง ผมเห็นน้องร้องไห้แบบเสียใจมาก จนผมเห็นน้องมันเป็นลมคาอกแม่ผมเลย ทุกคนตรงนั้นตกใจมากว่าน้องจะเป็นอะไรหรือป่าว ผมรีบวิ่งไปอุ้มน้องแล้ววิ่งพาน้องมันขึ้นไปนอนบนห้อง ผมวางน้องบนเตียงของผม ผมรีบไปตามพี่ณะมาดู
“พี่ณะ น้อง น้องมันเป็นยังไงบ้าง” ผมโคตรร้อนใจเลย โคตรกังวลว่าน้องมันเป็นจะเป็นอะไร พี่ณะตรวจดูสักพัก
“บอยไม่เป็นไร” พี่ณะถอดสเต็ปตัวเองออก “น้องเป็นลม คงช็อกกับเรื่องที่ได้ยินแหละ พ่อตัวเองตายทั้งคน”
“น้องไม่เป็นไรนะ แล้วบอยต้องกินยาไหม ต้องพาไปโรงบาลป่าว” ผมโคตรร้อนใจเลย
“กูเป็นหมอนะเว้ย” พี่ณะเขกหัวผม “ตั้งสติดิวะ น้องมันแค่เป็นลม เดี๋ยวมันก็ตื่น”
พอได้ยินแบบนั้นผมก็สบายใจขึ้น ผมนั้งลงบนเตียงข้างๆ ที่น้องมันนอน นั่งดูน้องมันหลับอย่างนั้นแหละ
“กูไม่เคยเห็นมึงเป็นบ้าขนาดนี้มาก่อนเลยวะกาย” พี่ณะพูดกับผม “มึงท่าจะห่วงไอเด็กคนนี้มาก สรุปจะเอาเป็นเมีย หรือเป็นน้อง”
“ไม่รู้ว่ะพี่ ผมคิดมาตลอดเลย สุดท้ายผมก็ได้คำตอบว่าผมอยากดูแลน้องมันไม่ว่าจะเป็นพี่ชายหรือสถานะอะไร ผมก็จะดูแลน้องคนนี้ให้ดีที่สุด” ผมตอบโคตรน้ำเน่าเลย แต่มันเป็นสิ่งที่ผมคิดจริงๆ ผมเอามือลูบหัวน้อง เด็กอะไรขนาดหลับยังน่ารักเลย เหมือนแมวตัวน้อยเลย
“เออ บอกน้องมันด้วยว่ากูไม่ดุ กูแค่พูดไม่เก่งกับคนไม่รู้จักเว้ย” พี่ณะพูดแล้วก็เดินออกไป ผมขำในท่าทีของพี่ณะ พี่ของผมคนนี้มันเป็นแบบนี้แหละ ใจดีกับผม รวมถึงน่าจะกับน้องบอยด้วยมั้ง แต่มันเป็นคนพูดไม่เก่ง
จากนั้นแม่กับพ่อก็เดินเข้ามาบอกว่าพี่ณัฐไปจัดการเรื่องงานศพไอ้โชติ แล้วก็มานั่งดูน้องบอยว่าเป็นยังไงบ้าง แล้วก็บอกว่าเย็นนี้ไปงานศพไอ้โชติด้วย ส่วนบอยถ้าไปไหวก็ไป ถ้าไม่ไหวก็ให้ผมอยู่เป็นเพื่อนน้องไปก่อน
พอทุกคนไม่อยู่เหลือแค่ผมกับน้องบอยสองคน ผมโคตรจะเป็นห่วงน้องเลยว่าน้องตื่นมาจะจำเรื่องอะไรได้ไหม จะเป็นบ้าไปเลยหรือป่าว น้องมันจะรับได้ไหมเรื่องพ่อ รวมถึงเรื่องที่พวกพ่อผมรับน้องเป็นลูกบุญธรรม ผมนั่งมองหน้าน้องบอยอยู่อย่างนั้น ก็เลยก้มไปหอมผมน้องมัน
นั่นเป็นการกระทำที่โคตรจะอันตรายกับผมเลย ผมดันเกิดเงี่ยนขึ้นมา ตัวน้องโคตรหอมเลย ผมควยแข็งตุงคากางเกงขึ้นมาเลย แม่งเอ้ยดันมาเงี่ยนอะไรตอนนี้ก็ไม่รู้ ผมพยายามคุมอารมณ์ตัวเอง แต่มีน้องอยู่ใกล้ๆ ขนาดนี้ก็ไม่ช่วยให้ผมหายเงี่ยนได้เลย ผมเลยต้องลุกจากเตียงแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการเรื่องผม
พอเข้ามาห้องน้ำ ผมถอดกางเกงตัวเองออกแล้วก็ม้วยเสื้อตัวเองไว้คล้องไว้ข้างที่คอ ควยผมตุงกางเกงในสีขาวเลย น้ำเงี่ยนงี้ไหลเป็นดวงเลย ผมเอามือลูบควยตัวเองช้าๆ ให้ความรู้สึกเสียวมาก ถอดกางเกงในตัวเองลง ควยลำเขื่องของผมเด้งออกมาทันที น้ำเงี่ยนแฉะหัวควยของผมไปหมด ผมเป็นคนที่มั่นใจในควยตัวเองมากนะครับว่าใหญ่พอตัว แน่นอนแหละรูปหล่อ ควยใหญ่เกือบสิบนิ้วของผม ลำก็อวบ ผมนัดเย็ดใครก็ขอร้องจะให้ผมเย็ดอีกที
ผมสาวควยตัวเองขึ้นลงเรื่อยๆ ใช้นิ้วคลึกตรงหัวควยตัวเอง มันเสียวจนน้ำที่แฉะอยู่แล้ว แฉะหนักกว่าเดิมอีก
“ซี๊ดดดดด บอย อ่าาาา อู้ยยยยยย เสียว อ่าาาาาา” ผมครางเสียวแล้วก็นึกว่าผมกำลังเอาควยตัวเองยัดปากน้องบอย ผมเสียวควยมากๆ น้องบอยก็น่าจะเสียวเหมือนกัน ผมชักควยตัวเองขึ้นลงช้าๆ มันเสียวซะเหลือเกิน ผมยืนชักอยู่หน้ากระจก มืออีกข้างก็เขี่ยหัวนมตัวเอง
ผมถุยน้ำลายตัวเองลงไปที่ควยแล้วก็ชักควยอย่างนั้น หัวควยแดงๆ ของผมถูไปกับมือตัวเองมันช่างเสียวเหลือเกิน ผมรูดควยจนสุดถึงดงหมอย แล้วใช้นิ้วคลึ่งไปตรงคอหยักตัวเอง แล้วผมก็เอาน้ำเขี่ยรูเยี่ยวตัวเอง
“ซี๊ดดดด อ่าาาาาา เชี่ยยยยยย อ่าาาาาาาา” ผมคราง เสียงชักควยผมดังรับๆ ผมรู้สึกว่ามันฝืดไปก็เลยไปหยิบครีมอาบน้ำมาช่วยหล่อลื่น มันทำให้ผมชักควยตัวเองมั่นขึ้น แล้วก็เสียวมากขึ้น ผมสาวควยรัวๆ จินตนาการว่ากำลังเย็ดน้องบอยตัวเอง น้องบอยน่าจะครางเสียงน่ารัก เหมือนกัน รูหีน้องจะเป็นยังไงนะ ถ้าโดนควยใหญ่ๆ ของผมเย็ด คงจะเสียวน่าดูเลย ผมสาวมือตัวเองรัวๆ จนสุดท้ายน้ำควยของผมก็ระเบิดออกมาเลย มันพุ่งเลอะกระจกที่ผมส่องอยู่ แล้วก็พุ่งลงพื้นเยอะมาก ผมน้ำแตกเยอะมากเลย เวลาคิดถึงหน้าน้องบอย มันเป็นหลายครั้งแล้ว ผมเอาทิชชู่มาเช็ดมือตัวเอง แล้วก็เช็ดน้ำควยที่เลอะที่กระจกออก แล้วผมก็ล้างควยตัวเอง ล้างมือแล้วก็แต่งตัวให้เรียบร้อย ควยผมยังตุงอยู่เลย
ผมออกมาห้องน้ำตัวเองก็ยังเห็นน้องบอยกำลังนอนหลับ ผมเอามือไปอังดูก็ปกติไม่มีไข้ ผมเลยไปลากอาร์มแชร์มานั่งอยู่ข้างเตียงดูน้องบอยหลับ จนสุดท้ายผมก็เผลอหลับไป
บอยเล่า :
ผมตื่นขึ้นมาในห้องน้ำที่ผมไม่คุ้ยเคย ผมพยายามนึกว่าผมมาอยู่ที่นี้ได้ยังไง สุดท้ายก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อตอนเช้าคุณเพลินพิศบอกผมว่าไอ้โชติตายแล้ว ผมนึกได้น้ำตาก็จะไหลออกมาอีก ผมหันไปเห็นพี่กายที่นั่งกอดอกหลับอยู่เก้าอี้ข้างเตียง ผมมองไปที่หน้าต่างตอนนี้ก็น่าจะเย็นแล้ว
“พะ พี่กาย” ผมเรียกพี่กาย แล้วพยายามยันตัวขึ้นมานั่ง
“บอยหรอ” พี่กายตื่น แล้วมองมาเห็นผมตื่นแล้วก็รีบลุกขึ้นมา หยิบโทรศัพท์โทรหาพี่ณะ “บอยเป็นไงบ้าง โอเคไหม พี่ณะ พี่ณะ น้องตื่นแล้ว พี่มาดูหน่อย”
“ตาหนูของพี่ พี่ตกใจมากเลยนะ” พี่กายมากอดผม ผมรู้สึกอบอุ่นมากเลย ผมเอามือลูบหลังแน่นๆ ของพี่กาย “ไม่ต้องกลัวนะ พี่จะดูแลเราเอง”
พอพี่กายพูดเท่านั้นแหละ ผมก็น้ำตาไหลออกมาอีกที ผมก็งงตัวเองเหมือนกันนะครับ ทำไมผมต้องร้องไห้ให้ไอ้โชติด้วย ทั้งที่เมื่อก่อนตอนที่แม่อยู่มันก็ไม่สนใจผมเลย แล้วตอนแม่ผมเสียมันก็ไม่สนใจผมกว่าเดิม แถมใช้งานผมเหมือนขี้ข้าอีก พอมาพักหลังมันก็จับผมเย็ดจนเหมือนเป็นหมูเป็นหมา แล้วจนสุดท้ายผมก็รักมันเหมือนมันเป็นผัวผมจริงๆ เพราะช่วงหลังมันดูแลผมดีมาก สรุปผมต้องรู้สึกยังไงกับมันกันแน่
“บอย เป็นไงบ้าง” พี่ณะเดินเข้ามา พี่กายลุกขึ้นแล้วพี่ณะก็มาตรวจผม
“กาย น้องไม่เป็นอะไรแล้วนะ” พี่ณะหันไปบอกพี่กาย แล้วพี่ณะเอามือลูบหัวผม จากนั้นก็เอากล่องของขวัญส่งให้ผม “ยินตีต้อนรับนะครับน้องพี่ ไม่ต้องร้องไห้แล้ว”
“ขอบคุณครับ” ผมพยายามหยุดร้องไห้ ผมแกะของขวัญกล่องนั้นออกเจอกับนาฬิกาอีกเรือน มันสวยมากแต่มันก็รู้สึกว่ามันดูโตกว่าที่ผมจะใช้ได้จริงๆ ตอนนี้ก็เกือบจะสี่โมงแล้ว
“ไหวไหมเรา จะไปไหว้ศพน้าโชติไหม คืนนี้คืนแรก” พี่กายพูดกับผม ผมพยักหน้าว่าจะไป ยังไงไอ้โชติมันก็เป็นทั้งพ่อเลี้ยง แล้วก็ผัวผม ยังไงผมก็ต้องไปลามัน ก่อนที่ผมจะเริ่มชีวิตใหม่ “งั้นไปอาบน้ำแต่งตัว จะได้ไปงานน้าโชติ”
ผมเดินออกจากห้องพี่กายแล้วกลับไปที่ห้องตัวเองที่บ้านคนงาน ทุกคนเห็นผมก็เดินเข้ามาปลอบผม ผมเลยร้องไห้ออกมาอีกที แล้วก็บอกทุกคนว่าคืนนี้ผมไปงานพ่อนะครับ ทุกคนก็บอกว่าจะไปด้วยเหมือนกัน ไอ้โชติมันน่ารักกับทุกคนมาก ผมก็เลยขึ้นไปอาบน้ำ แล้วก็แต่งตัวไปงานศพไอ้โชติ
เอาจริงๆๆตอนอ่านมาเรื่อยๆก็คิดว่าจะต้องเจอฉากนี้แต่ไม่คิดว่าจะมาไวขนาดนี้ ก็อยากให้ บอยสมหวังกับกายนะรออ่านต่อนะครับมาต่อไวๆๆนะครับ เศร้าเลยนี่คิดว่าโดยดักตีแบบขัดผลประโยชน์อะไรแบบนี้ไม่คิดว่าจะตุยเลย โชติเอ๊ยยย ขอบคุณมากครับ ยาวจริง แต่จบตอนด้วยความเศร้า อยากรู้จากใจจริงว่าเรื่องโชติมีหักมุมมั้ย ขอบคุณครับ ถ้าได้พี่กายแล้ว อีกสองคนที่เหลืออ่ จะรอดมั้ย เบญจมาศ ตอบกลับเมื่อ 2025-2-12 21:42
ยาวจริง แต่จบตอนด้วยความเศร้า อยากรู้จากใจจริงว่าเรื่องโชติมีหักมุมมั้ย
ใจจริงก็อยากเก็บโชติไว้ แต่ก็ต้องจำใจเพื่อไปต่อ ไม่งั้นน้องบอยจะไปต่อไม่ได้นะ เศร้าเลยแต่คุณเล่าเรื่องมาดีมากเลยครับเรารู้สึกได้เลยว่ากายหวังดีกับน้องจริงๆครับ ขอบคุณครับ เพื่อให้เรื่องไปต่อได้ ต้องตัดโชติ แต่มันก็เศร้าจริงๆนะ ตัวละครที่ยาวนาน สงสารบอย เศร้านะ เเต่ชอบมาก รอติดตามตอนต่อไป บอยกับกายจะเป็นยังไงต่อนะ BBoyKuB ตอบกลับเมื่อ 2025-2-12 21:54
ใจจริงก็อยากเก็บโชติไว้ แต่ก็ต้องจำใจเพื่อไปต่อ ไม่งั้นน้องบอยจะไปต่อไม่ได้นะ
อยากให้เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งโดยอ้างอิงจากเรื่องจริงแต่บางส่วนจัง ข อ บ คุ ณ ค รั บ ขอบคุณครับ เศร้าจังตัดคนเก่าๆออกทีละคนเลย อิบอยก็ไปมีเมีย อิโชติก็มาตายจาก สงสารลูกบอย สนุกมากครับ ขอบคุณครับ ชีวิตใหม่ของบอยเร่ิมแล้ว ขออย่าให้มีความทุกข์นะครับ ไม่งั้นโป้งคนเขียนจริงๆ ด้วย นึกว่าจะอยู่จนจบนะเนี่ย