++ กรูไม่ใช่ผู้หญิง ... แล้วไงวะ ++ $ 22 -23
ถ้าหากว่าซ้ำต้องขออภัยนะครับและขอโทษเจ้าของเรื่องด้วยนะครับเพราะว่าคัดลอกมาอีกทีความเดิมตอนที่แล้ว
" แล้วมึงจะเอายังไงวะ กับเรื่องนี้ "สักพักพอเราสองคนร้องไห้จนพอใจแล้ว ไอ้หนิงมันก็ถามขึ้น
" กูก็ไม่รู้ ใจหนึ่งกูก็อยากคุยกับเค้าให้รู้เรื่องไปเลยนะแต่อีกใจกูก็ไม่กล้าพอที่จะคุยกับเขาในเวลานี้ กูคิดว่า กูคงจะขอเวลาสักพักให้ใจกูมันเข้มแข็งกว่านี้ก่อน แล้วกูจะสู้กับมันเอง "
" มึงว่ายังไงกูก็เห็นด้วยหมดแหละ "
" มึงนี่ ไม่คิดจะขัดกูเลยนะ "
" ก็เออดิวะ กูเป็นเพื่อนมึงนี่"แล้วเราก็กอดคอหัวเราะให้กับเรื่องที่มันผ่านเข้ามา
นี่แหละครับเพื่อน คือคนที่เข้าใจเรา และจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ไม่ว่าเราจะทำอะไร จะเป็นยังไงเพราะยังไง เพื่อน ก็ยังคง เป็นเพื่อน
ไม่เคยทอดทิ้งเรา
**** Hidden Message *****
" มึงจะไม่พูดอะไรกับกูหน่อยเหรอนี่กูซื้อกุหลาบมาให้มึงตั้งเยอะ ถือซะว่าเป็นของขวัญวันวาเลนไทน์ที่กูทำให้มึงต้องเจ็บตัวไง "
มันพูดกับผมอีกครั้ง น้ำตาผมก็ยิ่งไหลออกมามากยิ่งขึ้นจนมันเริ่มจะรู้สึกตัวเพราะแรงสะอื้นของผมมันจึงจับผมหันมาเผชิญหน้ากับมัน
พอมันเห็นน้ำตาผม มันก็ยิ่งกอดผมแน่นเข้าไปกว่าเดิมอีก
" มึงอย่าร้องไห้สิ มึงพูดกับกูสิ มึงจำด่ากูก็ได้นะแต่มึงอย่าเงียบได้ไหม ตั้มมึงอย่าเฉยกับกูเลยนะ มึงมีอะไรกับกูมึงก็พูดกับกูสิ"
มันพูดพร้อมกับคลายวงแขนออกแล้วเอามือมาซับน้ำตาให้ผม
1 จากใน 100 เธอ 1 ใน ล้าน ที่ฉันนั้นโชคดี ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณครับ ขอบคุณคราฟผม สนกมากมายครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครีบ ขอบคุณน่ะครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุนนะคับ ^^ ขอบคุณครับผม ขอบคุณมากมากคับ
ขอบคุณมากมากคับ
ขอบคุณมากมากคับ
เคลียให้ได้นะตั้ม สู้ๆ ขอบคุณครับ ขออ่านต่ออีกนะครับ ขอบคุนมากคับ